Ein SSH-víðarsendur portur er ikki altíð ein SOCKS-proxy
Greinið eina fasta lokala SSH-víðarsending frá einum dynamiskum SOCKS-lyttara, áðrenn tú stillir eitt forrit.
Tú gerir eina SSH-tunnil, setur 127.0.0.1 og portið hjá tí í proxy-stillingarnar í kagganum, og einki fer at hlaða. Lytarin kann vera at virka heilt rætt. Hann bíðar kanska bara eftir skeivari slag av ferðslu.
| Víðarsending | Hvat tað lokala forritið sendir | Val av máli |
|---|---|---|
-L | Hin vanligi protokollurin hjá tænastuni | Fastsettur í SSH-boðini |
-D | Ein SOCKS-samrøða, síðani ferðsla forritsins | Biðin av SOCKS-klinikinum |
Fyri ein einstakan vevtenara er hetta ein føst víðarsending:
ssh -N -L 127.0.0.1:9080:web.example.com:80 [email protected]Far til http://127.0.0.1:9080/ sum ein vevsíða. Merkið ikki port 9080 sum SOCKS: tað víðarsendir bytes til tann eina vevtenaran, sum er nevndur í boðini. At lata eina síðu upp undir øðrum vertsnavni kann eisini ávirka tað virtuella vertingina, endurvíðarsendingar ella smákøkur.
Fyri ein SOCKS-lyttara broytist formurin:
ssh -N -D 127.0.0.1:1080 [email protected]Still forritið at nýta SOCKS á 127.0.0.1:1080. At skriva tað addressuna beinleiðis í addressulinjuna í kagganum sendir eina vevbið til ein SOCKS-lyttara, enn eitt protokoll-mismatch.
OpenSSH-handbókin skjalfestir báðar formarnar. Tað er ein nyttug undantak: at víðarsenda ein verandi HTTP-proxy við -L gevur eitt lokalt port, sum talar HTTP-proxy-protokoll, tí at tað faste málið er sjálvt ein HTTP-proxy. Tænastan í hinum endanum ásetur, hvat hoyrir til eina fasta víðarsending. At víðarsenda ein verandi proxy gjøgnum SSH varðveitir protokoll og konto hjá tí proxyinum.