Tú lagdi eina proxy til docker.service, byrjaði ta av nýggjum, og næsta pull bar seg nágreiniliga eins og áður. Á eini maskinu við bæði apt- og snap-innstalleringum, kanna um tað er tann daemonin, sum CLI títt brúkar.

Tað eru tríggir serstakir samleikar at samsvara: CLI-koyriferðin, valda endapunktið og servarprosessurin aftan fyri tað endapunktið. At finna eina docker-boð í PATH loysir bert tann fyrsta.

docker context show
docker context inspect

Docker-kontekstir lýsa endapunkt. DOCKER_HOST, DOCKER_CONTEXT og endapunktval á boðlinjuni kunnu yvirskugga ta sjónliga standard, so kanna eisini umhvørvið og kallinum.

Tá knýt so valda socket ella fjaradressuna at tí veruliga daemonini og tíðar tænastu-uppseting. Tvær innstalleringar kunnu hava ymiskar unitir, uppsetingarvegir og goymslu. Ein fjar-kontekstur kann peika heilt uttanfyri maskinuna.

Nýt proxyina gjøgnum tað grænseflötuna, sum hoyrir til ta daemonina. Tær skjalfestu daemon-innstillingarnar hjá Docker og byrjunarumhvørvið eru ikki ein sending til hvørja Docker-innstallering á vertinum.

Ger hesa samsvaran, áðrenn tú avinnstallar eitt pakka fyri at "rudda upp". Ein daemon, sum sær óbrúktur út, kann eiga containers ella myndir, sum hin innstalleringin ikki stýrir. Tí beinleiðis proxyrættingin er at seta tann valda servaran við vilja; at avgreiða, hvør innstallering skal verða, er ein serstakur viðlíkahaldsbroyting.

Skyldar greinar