import { request as apiRequests } from '@playwright/test';

const api = await apiRequests.newContext({
  proxy: { server: 'http://proxy.example:8080' }
});

try {
  const response = await api.get('https://example.com/');
} finally {
  await api.dispose();
}

Lat proxy fara, tá tú stovnar eitt sjálvstøðugt APIRequestContext. Fyri koyrslu gjøgnum almenna proxy, vel eitt HTTP-endapunkt úr HTTP-proxy listanum og skift dømisproxy-adressuni út; varðveit ætlaða API-URL sum mál. Hettar samhengið eigur sína sambandsuppseting og má sleppast eftir nýtslu.

Ein koyriseting í kagganum setur ikki sjálvstøðugt stovnað API-samhengi. Innbygda request-fixture í Playwright Test les viðkomandi testuppseting, men ein hjálpari, sum kallar newContext(), stovnar aðra uppsetingarmark. Um kagganavigatión virkar, meðan hjálparin fer út á tíð, finn henda kallið og kanningar møguleikarnar, sum tað fær.

Leiðing er eisini aðskild frá innritan á málið. Proxy-innritan loyvir millumgongdini. Heimasíðu-innritan og cookies loyva málinum; eitt sjálvstøðugt samhengi arvar ikki kagga-cookies bert tí, at vertsnavnið passar. Kagga-tengd umbiðanarsamhengi hava sína egnu skjalfestu cookie-deiling.

Lat váttan av skjalprógvi vera virkna, tá tú velur leiðina. ignoreHTTPSErrors broytir váttanina, ikki hvørja proxy hettar samhengið nýtir.

Skyldar greinar