Den Proxy op engem autonome Playwright-API-Kontext setzen

import { request as apiRequests } from '@playwright/test';

const api = await apiRequests.newContext({
  proxy: { server: 'http://proxy.example:8080' }
});

try {
  const response = await api.get('https://example.com/');
} finally {
  await api.dispose();
}

Gitt proxy, wann Dir en autonomen APIRequestContext erstellt. Fir eng Ausféierung iwwer en ëffentleche Proxy, wielt en HTTP-Endpunkt aus der HTTP-Proxy-Lëscht a ersetzt déi Beispill-Proxy-Adress; behält déi geplangten API-URL als Destinatioun. Dëse Kontext besëtzt seng eege Verbindungskonfiguratioun a muss no der Benotzung fräiginn ginn.

Eng Browser-Start-Astellung konfiguréiert net onofhängeg erstallt API-Kontexter. Dee agebaute Request-Fixture vum Playwright Test liest déi relevant Testkonfiguratioun, awer en Helfer, dee newContext() opruffe mécht, schaaft eng aner Konfiguratiounsgrenz. Wann d'Browser-Navigatioun funktionéiert, während den Helfer an en Timeout leeft, fannt dës Opruffplaz a kontrolléiert d'Optiounen, déi en kritt.

D'Routing ass och getrennt vum Login op d'Destinatioun. Proxy-Authentifizéierungsdonnéeën autoriséieren den Intermédiaire. Websäit-Authentifizéierungsdonnéeën a Cookië autoriséieren d'Zil; en autonome Kontext ierft keng Browser-Cookië just well den Hostnumm iwwereneestëmmt. Browserassociéiert Ufro-Kontexter hunn hireen eegenen dokumentéierten Cookië-Deelungsverhalen.

Loosst d'Zertifikatsverifikatioun aktiv, wann Dir d'Route wielt. ignoreHTTPSErrors ännert d'Validéierung, net wéi ee Proxy dëse Kontext benotzt.