O script exporta http_proxy, imprime “enabled” e sae. O Curl iniciado despois desde o terminal orixinal segue a ter a súa contorna antiga.

Executar o script creou un proceso fillo. Export pon un valor a disposición dos fillos dese proceso; non devolve o valor á shell nai. Poñer o export dentro de bash -c ou entre acentos non invierte esa relación.

Para un conmutador interactivo, unha función definida na shell actual pode facer o traballo previsto:

proxy_on() {
    export http_proxy=http://proxy.example.net:8080
    export https_proxy="$http_proxy"
}

Substitúa o endpoint de exemplo polo seu servizo HTTP, ou por un candidato da lista de proxies HTTP para solicitudes públicas permitidas. Chame a función despois de cargar a súa definición. Un ficheiro de shell cargado é outra forma de executar asignacións na shell actual en vez dunha nova.

As aplicacións GUI existentes e outros terminais seguen a conservar as súas propias contornas. Se o asistente só debe lanzar unha única orde con proxy, manter o cambio na contorna desa orde adoita ser exactamente o ámbito correcto.

Artigos relacionados