Skrypt eksportuje http_proxy, wypisuje “enabled” i kończy działanie. Curl uruchomiony później z pierwotnego terminala nadal ma swoje stare środowisko.

Uruchomienie skryptu utworzyło proces potomny. Export udostępnia wartość dzieciom tego procesu; nie odsyła wartości z powrotem do powłoki nadrzędnej. Umieszczenie export w bash -c lub w backtickach nie odwraca tej relacji.

Dla przełącznika interaktywnego funkcja zdefiniowana w bieżącej powłoce może wykonać zamierzoną pracę:

proxy_on() {
    export http_proxy=http://proxy.example.net:8080
    export https_proxy="$http_proxy"
}

Zastąp przykładowy endpoint swoją usługą HTTP albo kandydatem z listy proxy HTTP do dozwolonych zapytań publicznych. Wywołaj funkcję po wczytaniu jej definicji. Wczytany plik powłoki to inny sposób wykonywania przypisań w bieżącej powłoce zamiast w nowej.

Istniejące aplikacje GUI i inne terminale nadal zachowują własne środowiska. Jeśli pomocnik ma uruchamiać tylko jedno polecenie przez proxy, trzymanie zmiany w środowisku tego polecenia jest często dokładnie właściwym zakresem.

Powiązane artykuły