Quen volve meter ese proxy en Bash?

Se http_proxy volve na seguinte terminal, descubre quen o puxo. Outro unset ao final de .bashrc pode ocultar o valor para un lanzamento mentres a fonte segue activa noutro lugar.

1. Identifica o lanzamento que falla. É unha shell de inicio de sesión interactiva, unha terminal sen inicio de sesión ou unha tarefa non interactiva? Bash invocado como sh tamén segue regras distintas.
2. Segue esa ruta de inicio. Unha shell de inicio de sesión interactiva le /etc/profile e despois o primeiro ficheiro de usuario dispoñible entre ~/.bash_profile, ~/.bash_login e ~/.profile. Unha shell interactiva sen inicio de sesión normalmente le ~/.bashrc. Un ficheiro de inicio de sesión pode facerlle source explicitamente. Para Bash non interactivo, ten en conta BASH_ENV cando corresponda.
3. Atopa a asignación. Busca neses ficheiros e nos ficheiros que fan source o nome da variable e o nome de host antigo do proxy. Inclúe os fragmentos relevantes de /etc/profile.d e os nomes en maiúsculas e en minúsculas.
4. Se o inicio non a asignou, rastrexa o pai. A shell herda un contorno do seu terminal, da sesión de inicio, do xestor de servizos ou da ferramenta de desenvolvemento. Un pai de longa duración pode conservar o valor antigo despois de que edites un ficheiro da shell.

Para os inicios de sesión baseados en PAM, comproba tamén /etc/environment. Corrixe a fonte propietaria e volve iniciar a ruta afectada, refrescando a configuración do pai cando sexa necesario. Mantén as buscas locais: os ficheiros de inicio e os volcados de contorno poden conter credenciais. O resultado a verificar é o valor que herda o comando previsto, non o último ficheiro que conseguiu facerlle unset.