Αν το http_proxy επιστρέψει στο επόμενο τερματικό, βρείτε ποιος το έθεσε. Ένα ακόμη unset στο τέλος του .bashrc μπορεί να κρύψει την τιμή για μία εκκίνηση, αφήνοντας την πηγή ενεργή αλλού.

  1. Προσδιορίστε την αποτυχημένη εκκίνηση. Είναι διαδραστικό κέλυφος σύνδεσης, τερματικό χωρίς σύνδεση ή μη διαδραστική εργασία; Το Bash όταν καλείται ως sh ακολουθεί επίσης άλλους κανόνες.
  2. Ακολουθήστε αυτή τη διαδρομή εκκίνησης. Ένα διαδραστικό κέλυφος σύνδεσης διαβάζει το /etc/profile και μετά το πρώτο διαθέσιμο αρχείο χρήστη μεταξύ ~/.bash_profile, ~/.bash_login και ~/.profile. Ένα διαδραστικό κέλυφος χωρίς σύνδεση διαβάζει συνήθως το ~/.bashrc. Ένα αρχείο σύνδεσης μπορεί να το κάνει source ρητά. Για μη διαδραστικό Bash, λάβετε υπόψη το BASH_ENV όπου ισχύει.
  3. Βρείτε την ανάθεση. Αναζητήστε σε αυτά τα αρχεία και στα αρχεία που κάνουν source για το όνομα της μεταβλητής και το παλιό όνομα κεντρικού υπολογιστή του proxy. Συμπεριλάβετε σχετικά αποσπάσματα του /etc/profile.d και ονόματα με κεφαλαία καθώς και πεζά.
  4. Αν η εκκίνηση δεν το ανέθεσε, ακολουθήστε τον γονέα. Το κέλυφος κληρονομεί περιβάλλον από το τερματικό του, τη συνεδρία σύνδεσης, τον διαχειριστή υπηρεσιών ή το εργαλείο ανάπτυξης. Ένας μακρόβιος γονέας μπορεί να κρατήσει την παλιά τιμή αφού επεξεργαστείτε ένα αρχείο κελύφους.

Για συνδέσεις που βασίζονται σε PAM, ελέγξτε και το /etc/environment. Διορθώστε την πηγή που το κατέχει και ξεκινήστε ξανά τη διαδρομή εκκίνησης, ανανεώνοντας τη διαμόρφωση του γονέα όταν χρειάζεται. Κρατήστε τις αναζητήσεις τοπικές: αρχεία εκκίνησης και dumps περιβάλλοντος μπορεί να περιέχουν διαπιστευτήρια. Το αποτέλεσμα προς επαλήθευση είναι η τιμή που κληρονομεί η επιδιωκόμενη εντολή, όχι το τελευταίο αρχείο που κατάφερε να την κάνει unset.

Σχετικά άρθρα