D’Ausgangsadress fir en Dante SOCKS-Proxy auswielen
Dante seng Ausgangsquelle onofhängeg vum internen SOCKS-Lauschterer an der Routingpolitik vum Host auswielen.
Fir Dante 1.4 kënnen en nëmme lokalen Nolauschterer an eng ausgewielt Ausgangsquell esou duergestallt ginn:
internal: 127.0.0.1 port = 1080
external: 192.0.2.20Ersetzt d’Dokumentatiounsadress duerch eng Adress, déi dem Host zougewisen ass. Behaalt déi existent Authentifikatioun an d’Client/SOCKS-Reegelen; dëse Fragment wielt nëmmen Adressen. De Loopback-Nolauschterer ass gëeegent fir lokal Clienten oder en separat geschützte Weiderleeungswee.
internal hëlt Clienten un, an external wielt eng Ausgangsquell. Dat sinn Verbindungsrollen, net d’Fuerderung no genee zwou physeschen Netzwierkkarten.
D’Dante-Referenz erlaabt och en externen Interface-Numm. Préift Adressfamilljen an d’Auswiel fir en Interface mat méi Adressen; säin Numm versprécht keng Rotatioun iwwer all ëffentlech Adress.
Bei méi externen Entréeë steiert external.rotation eng dokumentéiert Auswielspolitik. Leet net just aus dem Wuert Rotatioun of, datt eng nei zoufälleg ëffentlech IP benotzt gëtt.
Bei engem onerwaarten Ausgang kontrolléiert den benotzten SOCKS-Endpunkt, d’extern Auswiel, eng gülteg Ausgangs-/Rückwee an duerno NAT. Provider kënnen eng onpassend Quell ofleenen, an d’Iwwersetzung kann eng korrekt ausgewielt ersetzen. Den internen Nolauschterer z’änneren ännert den Zougang zum Agang, net d’final Internetidentitéit.