Wybór adresu wychodzącego dla serwera proxy SOCKS Dante

W przypadku Dante 1.4 lokalny nasłuch i wybrane źródło wychodzące można przedstawić tak:

internal: 127.0.0.1 port = 1080
external: 192.0.2.20

Zastąp adres z dokumentacji adresem przypisanym do hosta. Zachowaj istniejące uwierzytelnianie i reguły klienta/SOCKS; ten fragment wybiera tylko adresy. Nasłuch loopback nadaje się dla klientów lokalnych lub osobno chronionej ścieżki przekazywania.

internal przyjmuje klientów, a external wybiera źródło wychodzące. To role połączenia, a nie wymóg dokładnie dwóch fizycznych kart sieciowych.

Dokumentacja Dante dopuszcza także nazwę interfejsu zewnętrznego. Sprawdź rodziny adresów i wybór dla interfejsu z wieloma adresami; jego nazwa nie gwarantuje rotacji we wszystkich adresach publicznych.

Przy wielu wpisach zewnętrznych external.rotation steruje udokumentowaną polityką wyboru. Nie wnioskuj wyłącznie ze słowa rotation, że używany jest nowy losowy publiczny adres IP.

W przypadku nieoczekiwanego wyjścia sprawdź użyty punkt końcowy SOCKS, wybór zewnętrzny, prawidłową trasę wyjściową/powrotną i późniejszy NAT. Dostawcy mogą odrzucić nieodpowiednie źródło, a tłumaczenie może zastąpić poprawnie wybrane. Edycja wewnętrznego nasłuchu zmienia dostęp do wejścia, a nie końcową tożsamość w internecie.