Rozwiąż nazwę hosta proxy przed użyciem zdalnego DNS
Uwzględnij początkowe wyszukiwanie nazwy hosta proxy, gdy używasz zdalnego DNS miejsca docelowego przez SOCKS lub HTTP CONNECT.
Zdalny DNS może rozwiązać problem wyszukiwania miejsca docelowego i mimo to pozostawić cię bez możliwości połączenia. Klient najpierw musi znaleźć proxy.
Rozważ punkt końcowy o nazwie proxy.office.example. Wysłanie nazwy hosta witryny przez SOCKS nie mówi klientowi, jak uzyskać adres tego początkowego punktu końcowego. Rozmowa SOCKS jeszcze się nie zaczęła.
Ma to znaczenie, gdy nazwa proxy należy do prywatnej przestrzeni nazw. Domowy resolver może jej nie znać, natomiast resolver w zatwierdzonej sieci biurowej zna ją. Krótka nazwa proxy może też zależeć od konfiguracji domeny wyszukiwania, która różni się między sieciami.
Trzymaj nazwy osobno
- Nazwa punktu końcowego proxy jest potrzebna do nawiązania pierwszego połączenia.
- Nazwę witryny można przenieść wewnątrz obsługiwanego żądania proxy do zdalnego rozwiązywania.
Zanotuj, która nazwa zawiodła, zanim zmienisz resolver. Zastąpienie DNS klienta niepowiązaną usługą publiczną może uczynić prywatną nazwę proxy mniej osiągalną, a nie bardziej. Użyj obsługiwanej konfiguracji rozwiązywania nazw zamierzonej sieci.
Przydzielony adres IP proxy może w niektórych układach wyeliminować jedno wyszukiwanie nazwy hosta, ale nie jest uniwersalnie wymienny z nazwą. TLS do proxy HTTPS i uwierzytelnianie oparte na nazwie mogą zależeć od oczekiwanej tożsamości. Zachowaj tę tożsamość nienaruszoną, zamiast wyłączać jej kontrole.
Gdy pierwsze połączenie zadziała, zbadaj etap docelowy osobno. Działająca nazwa hosta proxy nie dowodzi ani tego, że proxy zna nazwę witryny, ani że wolno mu się tam połączyć.