په .NET Framework کې د ځانګړي پروکسي ماډل بارول

د .NET Framework غوښتنلیک لپاره، د پروکسي ماډل لاندې configuration/system.net/defaultProxy ثبت کړئ:

<defaultProxy>
  <module type="Company.Network.RoutingProxy, Company.Network" />
</defaultProxy>

لومړی نوم ډول دی او دویم یې د اسمبلۍ هویت دی، نه د DLL لاره. اسمبلي او انحصارونه باید د غوښتنلیک د عادي قواعدو له مخې بار شي.

دوه دروازې وګورئ. لومړی، رنټایم باید یو عام ډول جوړ کړي چې IWebProxy د بې پیرامیټر جوړونکي له لارې پلي کوي. د بارولو یا جوړولو ناکامیو داخلي استثناوې وساتئ؛ هغه د هر پروکسي TCP اړیکې څخه مخکې راځي. د ډیسکټاپ خپرونې لپاره، تایید کړئ چې ثبت د اجرا وړ فایل خپرې شوې ترتیب ته رسیدلی. د ClickOnce سره، جوړ شوی، خپور شوی او نصب شوی .exe.config پرتله کړئ. د ټولګي کتابتون App.config معمولاً خپل کوربه پروسه نه تنظیموي.

دویم، غوښتنه باید هغه ډیفالټ وکاروي. یو څرګند پروکسي ټاکل کولای شي هغه بدل کړي، او بل HTTP سټیک کیدای شي دا ترتیب ماډل ونه لولي. د ماډل دننه، GetProxy او IsBypassed ورته ثابتې پرېکړې ته اړتیا لري، د مطلق پروکسي URI سره چې سم سکیم او پورټ کاروي.

د اعتبار اسنادو چلند هم ثابت کړئ. یو getter چې هارډ کوډ شوی حساب جوړوي او خپل setter ته پام نه کوي، کیدای شي وروسته ترتیب حتی د بریالي بارولو وروسته هم له منځه یوسي.

دا د .NET Framework لپاره د ساتنې میکانیزم دی. په اوسني .NET کې د شبکې کلاینت لخوا ملاتړ شوی پروکسي ترتیب وکاروئ، نه دا چې تمه وکړئ دا زوړ system.net ثبت به هر HttpClient کنټرول کړي.