At innlesa ein serstakan proxy-modul í .NET Framework
Kanna type-innlesing, uppseting av teldurútin og yviritstigningar av fyrispurningum, tá ein defaultProxy-modul sýnist vera uttan ávirkan.
Fyri eina .NET Framework-applikatíons, skráset proxy-modulin undir configuration/system.net/defaultProxy:
<defaultProxy>
<module type="Company.Network.RoutingProxy, Company.Network" />
</defaultProxy>Fyrsta navnið er slagið og annað er assembly-identiteturin, ikki ein DLL-leið. Assembly og treytir skulu innlesast eftir vanligu reglum applikatíonsins.
Kanna tvey port. Fyrst skal runtime byggja ein almennan slag, ið útinnir IWebProxy gjøgnum ein parametralegan konstruktør. Varðveit innari undantøk frá innlesingar- ella byggingarfeilum; tey koma fyri hvørja proxy-TCP-samband. Fyri ein desktop-útgávu, vátta at skrásetingin náddi útbygda uppsetingini á útinnandi fílinum. Við ClickOnce, samanber hin bygda, útgivna og installeraða .exe.config. App.config í eini klasubókasavni uppsetur vanliga ikki vertsprosessin.
Næst skal fyrispurningurin brúka hetta standard. Ein greið proxy-tilluta kann yvirskipa tað, og ein onnur HTTP-støfli lesur kanska ikki hendan uppsetingarmodellin. Innan í modulinum tørva GetProxy og IsBypassed samsvarandi avgerðir, við eini absoluttari proxy-URI, ið brúkar rætta skema og port.
Ger eisini atferðina hjá loyfnisskilyrðum samsvarandi. Ein getter, ið framleiðir eina harðkodaða konto og vendir rygginum at setterinum, kann beina seinni uppseting, eisini eftir at innlesingin eydnast.
Hetta er ein viðlíkahaldsmekanisma fyri .NET Framework. Brúka tann proxy-uppseting, sum netverksklienturin stuðlar í nútíðar .NET, heldur enn at vænta at henda fortíðar system.net-skrásetingin stýrir hvørjum HttpClient.