Tarayıcı proxy’si WebRTC’yi de kapsar mı?
Normal bir web IP kontrolü ile WebRTC bağlantısı farklı yollar kullanabilir. Tarayıcının gerçek zamanlı iletişim davranışını ayrıca inceleyin.
Tarayıcının HTTP proxy ayarı WebRTC’yi kendiliğinden kapsamaz. Normal bir IP kontrol sayfası bir web isteğini ölçer; görüşme, bağlantı ve adres keşfi için ayrı yollar kullanabilir.
SOCKS5 bu ayrımı ortadan kaldırmaz. Chromium’un yerleşik SOCKS5 URL proxy uygulaması genel bir UDP ilişkilendirmesi yerine TCP’yi destekler. Protokolün olanakları, tarayıcının bu arayüzünden daha geniştir.
Tarayıcılar WebRTC için ayrı ağ denetimleri sunar. Chrome, gizlilik uzantısı API’si üzerinden disable_non_proxied_udp dahil IP işleme politikaları sağlar; Mozilla da WebRTC ağ gizliliği ayarlarını belgeler. Chrome’daki bu değer bir API politikasıdır; evrensel bir onay kutusu veya tüm adresleri gizleme garantisi değildir.
Önce normal web çıkışını kontrol edin, sonra gerçek konferans uygulamasında WebRTC davranışını, raporladığı alanları anladığınız bir tanılama aracıyla inceleyin. Yerel adresler, aktarma adresleri ve dışarıdan gözlenen genel adresler bağlantının farklı bölümlerini anlatır. Tarayıcıyı ve test koşullarını kaydedin: politikalar, uzantılar, gizlilik davranışı ve kullanılabilir yollar sonucu etkiler. Bu yüzden ne “her zaman sızdırır” ifadesi ne de başarılı bir web IP kontrolü tek başına yeterli bir sonuçtur.
WebRTC yolunu kısıtlarsanız ihtiyaç duyduğunuz görüşmeleri yeniden deneyin. Adreslerin açığa çıkmasını azaltmak görüşmenin bağlanmasını da engelleyebilir. Bu tercih, bir HTTP proxy uç noktasının çevrimiçi olup olmamasından ayrıdır.