Tio, ke gasto retumas post kiam la gastiganto salutas, ne pruvas, ke NAT transdonis la prokzilan pasvorton de la gastiganto al la gasto. Du mekanismoj povas aspekti similaj:

MekanismoKio estas rajtigita
Eksplicita HTTP-prokzila aŭtentikigoProkzila defio, ekzemple 407, estas respondata per legitimiloj laŭ la reguloj de la prokzilo
Adres-bazita portala aŭ reta alirpermesoTrafiko asociita kun videbla fonta adreso

Kun NAT, trafiko de gastiganto kaj gasto povas dividi la tradukitan fonton de la gastiganto. Rajtigo ligita nur al tiu adreso do povas kovri ambaŭ. NAT mem nek kopias la prokzilajn agordojn de la retumilo nek generas Proxy-Authorization por gastaj aplikaĵoj.

Por distingi ilin, determinu ĉu la gasto konektiĝas al eksplicita prokzilo aŭ iras rekte tra la enirejo. Poste determinu ĉu la supra politiko rajtigas uzanton, konekton, aparaton aŭ adreson. Se la gasto ja uzas prokzilon, ekzamenu ĝiajn regulojn kaj ajnan ekzistantan konduton de aŭtentikigitaj konektoj; sola peto ne povas identigi la metodon.

Ponto-konektita gasto povas prezenti alian fonton kaj denove renkonti la portalon. IPv6 ankaŭ povas sekvi alian vojon ol IPv4 NAT. Por individua respondeco, elektu identecan limon, kiu distingas la postulatajn uzantojn, anstataŭ supozi, ke unu tradukita adreso reprezentas unu personon.

Rilataj artikoloj