Erfir NAT sýndarvél innskráningu umboðsþjóns hýsilsins?
Greindu hvort gestur deilir IP-tengdri netheimild eða sannvottar sig í raun við skýran umboðsþjón.
Að gestur vafri eftir innskráningu hýsilsins sýnir ekki að NAT hafi sent lykilorð umboðsþjónsins til gestsins. Tvær aðferðir geta litið eins út:
| Aðferð | Hvað er heimilað |
|---|---|
| Skýr HTTP-umboðssannvottun | Áskorun umboðsþjóns, til dæmis 407, er svarað með skilríkjum samkvæmt reglum umboðsþjónsins |
| Aðgangsheimild að gátt eða neti byggð á vistfangi | Umferð sem tengist sýnilegu upprunavistfangi |
Með NAT getur umferð hýsils og gests deilt þýddu uppruni hýsilsins. Því getur heimild sem er aðeins bundin við það vistfang náð yfir bæði. NAT sjálft afritar hvorki umboðsstillingar vafrans né býr til Proxy-Authorization fyrir forrit gestsins.
Til að greina þau skal ákvarða hvort gesturinn tengist skýrum umboðsþjóni eða fari beint í gegnum gáttina. Ákvarðaðu síðan hvort stefnan ofar heimili notanda, tengingu, tæki eða vistfang. Ef gesturinn notar umboðsþjón skaltu skoða reglur hans og núverandi hegðun sannvottaðra tenginga; ein beiðni ein og sér getur ekki greint aðferðina.
Brúaður gestur getur sýnt annað upprun og rekist aftur á gáttina. IPv6 getur einnig farið aðra leið en IPv4 NAT. Fyrir einstaklingsábyrgð skaltu velja auðkennismörk sem greina nauðsynlega notendur í stað þess að gera ráð fyrir að eitt þýtt vistfang standi fyrir eina manneskju.