Arvar ein NAT-virtuell maskin proxy-innlogginga til verten?
Avgjer om ein gjest deler ei IP-basert nettverksautorisasjon eller faktisk autentiserer mot ein eksplisitt proxy.
At ein gjest surfar etter at verten har logga inn, viser ikkje at NAT har gjeve proxy-passordet til verten vidare til gjesten. To mekanismar kan sjå like ut:
| Mekanisme | Kva som blir autorisert |
|---|---|
| Eksplisitt HTTP-proxy-autentisering | Ei proxy-utfordring, til dømes 407, blir svara med legitimasjon etter reglane til proxyen |
| Adressebasert portal- eller nettverkstilgang | Trafikk knytt til ei synleg kjeldeadresse |
Med NAT kan trafikk frå vert og gjest dele den omsette kjelda til verten. Ei løyve som berre er knytt til den adressa, kan difor dekkje begge. NAT sjølv kopierer ikkje proxy-innstillingane til nettlesaren og genererer ikkje Proxy-Authorization for programma til gjesten.
For å skilje dei, avgjer om gjesten koplar til ein eksplisitt proxy eller går direkte gjennom gatewayen. Avgjer deretter om overordna policy autoriserer ein brukar, tilkopling, eining eller adresse. Viss gjesten brukar proxy, undersøk reglane og eventuell eksisterande åtferd for autentiserte tilkoplingar; ein einskilde førespurnad kan ikkje identifisere metoden.
Ein gjest i bro-modus kan presentere ei anna kjelde og møte portalen igjen. IPv6 kan òg ta ein annan veg enn IPv4 NAT. For individuelt ansvar bør du velje ei identitetsgrense som skil dei naudsynte brukarane i staden for å anta at éi omsett adresse representerer éin person.