«کاربران دیگر را از این فایل بیرون نگه دار» و «گذرواژه را از کسانی که این سرور را مدیریت می‌کنند پنهان کن» دو نیاز متفاوت‌اند.

مجوزها، اعتبارنامه‌های مدیریت‌شده و عیب‌یابی‌های ویرایش‌شده به اولی کمک می‌کنند. افشای تصادفی را از طریق پیکربندی، پشتیبان‌گیری، آرگومان‌های فرمان و خروجی محیط کاهش می‌دهند.

برای دومی بپرسید آن مدیران بر چه چیزهایی کنترل دارند. قابلیت‌های لینوکس و محدودسازی می‌توانند نقش‌های خاصی را تنگ کنند. کسی که می‌تواند کلاینت پروکسی را جایگزین کند، راه‌اندازی آن را تغییر دهد یا اجرای آن را بررسی کند، دشمنی متفاوت از حسابی معمولی است که فایلی را می‌خواند.

سرویس سرانجام باید از اعتبارنامه استفاده کند. رمزگذاری آن در حالی که مسیر رمزگشایی قابل استفاده زیر کنترل همان مدیر باقی می‌ماند، مرز نبوده را نمی‌سازد.

به ماشینی بدون نظارت اعتبارنامه سرویس با دامنه مناسب بدهید، با چرخش و لغو جداگانه. اگر عملیاتی باید فراتر از مدیران آن ماشین بماند، آن را پشت مرزی با مدیریت جداگانه بگذارید. همچنان از نسخه ذخیره‌شده محلی محافظت کنید؛ فقط ادعا نکنید که مجوزهایش هر دو نیاز را حل می‌کند.

مقالات مرتبط