نشانی پروکسی‌ای که در یک کتابخانه HTTP کار می‌کند، وقتی مستقیماً در قابلیت پروکسی مرورگر Selenium کپی شود ممکن است شکست بخورد. این قابلیت قالب مشخصی دارد و پیکربندی نشانی تنها بخشی از استفاده از پروکسی احراز هویت‌شده است.

مشخصات WebDriver فیلدهایی مانند httpProxy و sslProxy را به‌صورت میزبان با درگاه اختیاری تعریف می‌کند. آن‌ها جایگاه عمومی برای نشانی از نوع username:password@host نیستند.

مشخص کنید کدام ورود درگیر است

  • مرورگر ممکن است به اعتبارنامه برای پروکسی خروجی نیاز داشته باشد.
  • وب‌سایت مقصد ممکن است ورود خودش را داشته باشد.
  • یک سرویس WebDriver راه‌دور می‌تواند اجراکننده آزمون را احراز هویت کند.

اعتبارنامه‌های یک اتصال به‌طور خودکار برای بقیه اعمال نمی‌شوند. برای نمونه، افزودن نام کاربری به نشانی WebDriver راه‌دور ثابت نمی‌کند که ترافیک مرورگر می‌تواند به پروکسی خروجی احراز هویت کند.

پاسخ HTTP 407 چالش پروکسی را مشخص می‌کند. روش احراز هویت اعلام‌شده را ثبت کنید و پشتیبانی را در مرورگر و رابط خودکارسازی که استفاده می‌کنید بررسی کنید.

یک مسیر احراز هویت پشتیبانی‌شده انتخاب کنید

بسته به محیط، این می‌تواند یک یکپارچه‌سازی احراز هویت مورد پشتیبانی مرورگر، یک افزونه تأییدشده یا یک پروکسی محلی مجاز باشد که ورود بالادستی را مدیریت می‌کند. هر یک الزامات متفاوتی برای استقرار و ذخیره اعتبارنامه دارند. از مستندات کنونی مرورگر استفاده کنید، نه از تنزل Selenium برای بازگرداندن روش قدیمی گفت‌وگوی احراز هویت.

با قابلیت پروکسی به‌عنوان پیکربندی نشست جدید برخورد کنید و قالب نقطه پایانی را بی‌ابهام نگه دارید. سپس احراز هویت را از طریق یکپارچه‌سازی انتخاب‌شده مدیریت کنید. برای حل 407 تأیید گواهی را غیرفعال نکنید؛ این کار بخش دیگری از اتصال را تغییر می‌دهد و مشکل ورود را حل‌نشده باقی می‌گذارد.

مقالات مرتبط