تنظیم پروکسی HTTP در VirtualBox خود VirtualBox را پیکربندی می‌کند. این تنظیم، تنظیمات مشابه را در مرورگرها، مدیران بسته یا ابزارهای به‌روزرسانی داخل مهمان‌ها نمی‌نویسد.

NAT و شبکهٔ پُل نیز اتصال شبکه را تغییر می‌دهند، نه رفتار کارخواه HTTP را. هیچ‌کدام اتصال سوکت معمولی را به تبادل HTTP CONNECT تبدیل نمی‌کنند.

تشخیص را به دو پرسش تقسیم کنید. آیا مهمان می‌تواند از طریق آداپتور مجازی خود به شنوندهٔ لازم برسد؟ اگر بله، آیا کارخواه مهمانِ متأثر نوع، نشانی و حساب آن شنونده را انتخاب می‌کند؟

اگر هیچ کارخواهی به میزبان/درگاه نمی‌رسد، نخست اتصال‌پذیری را بررسی کنید. اگر مرورگر کار می‌کند اما بارگیری بسته‌ها شکست می‌خورد، تنظیمات پشتیبانی‌شدهٔ آن کارخواه بسته را بررسی کنید. برای مهمانی که از APT استفاده می‌کند، گزینه‌های پروکسی خود APT را در همان مهمان پیکربندی کنید.

پُل‌زدن می‌تواند دسترس‌پذیری و حضور مهمان در شبکهٔ فیزیکی را تغییر دهد. آن را برای همین نیاز انتخاب کنید، نه به‌جای تعیین مسیر برنامهٔ مهمان.

مقالات مرتبط