Αποτυχίες DNS σε αλυσίδα διαμεσολαβητή HTTP: ποιο άλμα επιλύει το όνομα;
Διαχωρίστε την πρόσβαση στον τοπικό διαμεσολαβητή, την επίλυση του γονέα και την επίλυση του ιστότοπου κατά τη διάγνωση αλυσιδωτού forward proxy.
client → local forward proxy → HTTP parent → websiteΞεκινήστε από το όνομα που αποτυγχάνει αντί να λέτε ότι όλο το DNS ανήκει «στον διαμεσολαβητή»:
| Απαιτούμενο όνομα | Άλμα που πρέπει να το φτάσει |
|---|---|
| Τελικό σημείο τοπικού διαμεσολαβητή | Ο πελάτης |
| Τελικό σημείο γονέα HTTP | Ο τοπικός forward proxy |
| Τελικό σημείο ιστότοπου | Ο γονέας όταν ανοίγει την τελική σύνδεση |
Αυτά τα άλματα μπορούν να χρησιμοποιούν διαφορετικούς επιλυτές όταν τα τελικά σημεία είναι ονόματα κεντρικών υπολογιστών. Για HTTPS, ένας forward proxy μπορεί να περάσει στον γονέα τον κεντρικό υπολογιστή και τη θύρα προορισμού του CONNECT, ο οποίος κάνει την τελική σύνδεση. Ο αρχικός πελάτης δεν χρειάζεται να επιλύσει πρώτα τον ιστότοπο. Η απλή προώθηση HTTP μεταφέρει επίσης τις πληροφορίες προορισμού προς τα εμπρός.
Αυτό δεν είναι υπόσχεση ότι ακριβώς ένα μηχάνημα ερωτά κάθε όνομα. Η αξιολόγηση ACL, η προσωρινή αποθήκευση, η πολιτική και οι λεπτομέρειες υλοποίησης μπορούν να προκαλέσουν πρόσθετες αναζητήσεις.
Ελέγξτε την πολιτική εφεδρείας όταν ο γονέας δεν είναι διαθέσιμος. Αν επιτρέπεται η άμεση πρόσβαση, ο τοπικός διαμεσολαβητής μπορεί να γίνει το άλμα που βλέπει τον ιστότοπο, με δικές του αποφάσεις επιλυτή και διεύθυνσης προέλευσης. Η απλή ρύθμιση ενός γονέα δεν αποδεικνύει ότι κάθε αίτημα τον χρησιμοποίησε.
Σε αποτυχία, προσδιορίστε το όνομα και τη διεργασία που προσπαθεί να το επιλύσει πριν επεξεργαστείς αρχείο hosts. Μια αλλαγή στην πλευρά του πελάτη δεν μπορεί να διορθώσει κάθε επόμενη απόφαση. Η τελική δημόσια πηγή ανήκει στο άλμα που ανοίγει τη σύνδεση με τον ιστότοπο; η παρατήρηση αυτής της πηγής δεν είναι το ίδιο με το να μετράς πού συνέβη το DNS.