DNS-feil i ei HTTP-proxykjede: kva ledd slår opp namnet?
Skil mellom å nå den lokale proxyen, å slå opp forelderen og å slå opp nettstaden når du diagnostiserer ein kjeda forward-proxy.
client → local forward proxy → HTTP parent → websiteStart med namnet som feilar i staden for å seie at all DNS høyrer til «proxyen»:
| Nødvendig namn | Ledd som må nå det |
|---|---|
| Endepunkt for lokal proxy | Klienten |
| Endepunkt for HTTP-forelderen | Den lokale forward-proxyen |
| Endepunkt for nettstaden | Forelderen når han opnar den endelege sambindinga |
Desse ledda kan bruke ulike resolverar når endepunkta er vertsnamn. For HTTPS kan ein forward-proxy sende CONNECT sitt målvert og -port vidare til forelderen, som opnar den endelege sambindinga. Den opphavlege klienten treng ikkje først slå opp nettstaden. Vanleg HTTP-vidaresending ber òg målretninga vidare.
Dette er ikkje eit løfte om at nøyaktig éin maskin spør om kvart namn. ACL-vurdering, hurtiglager, politikk og implementasjonsdetaljar kan gje fleire oppslag.
Kontroller reservepolitikken når forelderen ikkje er tilgjengeleg. Viss direkte tilgang er tillaten, kan den lokale proxyen bli leddet som vender mot nettstaden, med eigne avgjerder om resolver og kjeldeadresse. Berre å setje opp ein forelder provar ikkje at kvar førespurnad brukte han.
Ved ein feil, identifiser namnet og prosessen som prøver å slå det opp før du endrar ei hosts-fil. Ei endring på klientsida kan ikkje reparere kvar nedstraums avgjerd. Den endelege offentlege kjelda høyrer til leddet som opnar nettstadssambindinga; å observere den kjelda er ikkje det same som å måle kvar DNS fann stad.