DNS-feilir í HTTP-proxy-ketu: hvør stigloysir navnið?
Skil at ná til lokala proxy-sambindingar, at loysa foreldurin og at loysa heimasíðuna, tá tú greinar eina keðjaða forward-proxy.
client → local forward proxy → HTTP parent → websiteByrja við navnið sum miseydnast, í staðin fyri at siga at allur DNS hoyrir «proxy»-ini til:
| Neyðugt navn | Stig sum má ná til tess |
|---|---|
| Endapunkt hjá lokala proxy | Klienturin |
| Endapunkt hjá HTTP-foreldri | Lokala forward-proxy |
| Endapunkt hjá heimasíðu | Foreldurin tá ið hann opnar endaligu sambindingina |
Hesir stigar kunnu brúka ymiskar upploysarar tá endapunktini eru vertsnavn. Fyri HTTPS kann ein forward-proxy geva foreldrinum mót taknum verti og porti hjá CONNECT, sum ger endaligu sambindingina. Upprunaligi klienturin nær ikki fyrst at loysa heimasíðuna. Vanlig HTTP-víðarisending ber eisini mót-upplýsingar víðari.
Hetta er ikki lyfti um at júst ein maskina spyrt eftir hvørjum navni. ACL-metin, caching, stevna og íverksetanardetails kunnu elva til eyka uppspurningar.
Kanna fallback-stevnuna tá foreldurin ikki er tøkur. Um beinleiðis atgongd er loyvd, kann lokala proxy gerast stigið móti heimasíðuni, við egnum upploysara- og kelduadressu-avgerðum. Bara at stilla ein foreldur prógvar ikki at hvør fyrispurningur brúkti hann.
Við einum feili, finn navnið og gongdina sum roynir at loysa tað, áðrenn tú rættar eina hosts-fílu. Ein rætting á klient síðuni kann ikki bøta hvørja seinni avgerð. Endaliga almenna kelda hoyrir til stigið sum opnar heimasíðu-sambindingina; at eygleiða ta keldu er ikki tað sama sum at máta hvar DNS fór fram.