client → local forward proxy → HTTP parent → website

Tüm DNS «proxy'ye» ait demek yerine başarısız olan adla başlayın:

Gerekli adOna ulaşması gereken atlama
Yerel proxy uç noktasıİstemci
HTTP üst sunucu uç noktasıYerel yönlendirme proxy'si
Web sitesi uç noktasıSon bağlantıyı açtığında üst sunucu

Uç noktalar ana makine adları olduğunda bu atlamalar farklı çözümleyiciler kullanabilir. HTTPS'te yönlendirme proxy'si CONNECT'in hedef ana makinesini ve bağlantı noktasını üst sunucuya geçirebilir; son bağlantıyı üst sunucu kurar. Özgün istemcinin önce web sitesini çözümlemesi gerekmez. Düz HTTP yönlendirmesi de hedef bilgisini ileriye taşır.

Bu, her adı tam olarak tek bir makinenin sorguladığına dair bir vaat değildir. ACL değerlendirmesi, önbellekleme, ilke ve uygulama ayrıntıları ek sorgulara yol açabilir.

Üst sunucu kullanılamadığında yedek ilkeyi denetleyin. Doğrudan erişime izin veriliyorsa yerel proxy, kendi çözümleyici ve kaynak adres kararlarıyla siteye bakan atlama olabilir. Yalnızca bir üst sunucu yapılandırmak her isteğin onu kullandığını kanıtlamaz.

Arıza durumunda, hosts dosyasını düzenlemeden önce adı ve onu çözümlemeye çalışan süreci belirleyin. İstemci tarafındaki bir düzenleme sonraki her kararı onaramaz. Nihai genel kaynak, web sitesi bağlantısını açan atlamaya aittir; o kaynağı gözlemlemek DNS'in nerede gerçekleştiğini ölçmekle aynı şey değildir.

İlgili makaleler