ابتدا شاخهٔ سازنده را انتخاب کنید. اگر simple-salesforce نشست Requests خودش را می‌سازد، از نگاشت عمومی proxies آن استفاده کنید. اگر نشستی بدهید، همان شیء مسیریابی را در اختیار دارد و نگاشت جداگانه با یک هشدار نادیده گرفته می‌شود.

با یک توکن و نشانی نمونهٔ موجود، شاخهٔ نشست پیش‌فرض چنین است:

from simple_salesforce import Salesforce

sf = Salesforce(
    instance_url='https://org.example.my.salesforce.com',
    session_id=access_token,
    proxies={'https': 'http://proxy.example:8080'},
)

از نمونهٔ واقعی Salesforce و توکن دسترسی استفاده کنید. این مقدار یک واسط HTTP برای فراخوانی‌های HTTPS API است. برای یک مسیر عمومی مجاز به نقطهٔ پایانی Salesforce بدون احراز هویت پروکسی، یک ورودی از فهرست پروکسی HTTP می‌تواند آن نشانی را فراهم کند؛ توکن Salesforce جدا می‌ماند. برای ورود به‌هدایت سازنده، نگاشت را هنگام ساخت بدهید تا راهنمای ورود پیش از گرفتن نشست آن را دریافت کند.

برای یک نشست سفارشی، آن را مستقیماً پیکربندی کنید:

import requests

session = requests.Session()
session.proxies.update({'https': 'http://proxy.example:8080'})
sf = Salesforce(
    instance_url=instance_url,
    session_id=access_token,
    session=session,
)

رفتار عادی محیط Requests در شیء سفارشی فعال می‌ماند. آن مسیر را روی مسیر سازنده‌ای که SDK استفاده می‌کند نگه دارید؛ پیکربندی یک کارخواه جداگانه در کنار آن بر این فراخوانی‌ها اثر نمی‌گذارد.

مقالات مرتبط