Najpierw wybierz gałąź konstruktora. Jeśli simple-salesforce tworzy własną sesję Requests, użyj jego publicznego mapowania proxies. Jeśli przekażesz sesję, to ten obiekt odpowiada za trasowanie, a osobne mapowanie jest ignorowane z ostrzeżeniem.

Mając istniejący token i adres URL instancji, gałąź domyślnej sesji wygląda tak:

from simple_salesforce import Salesforce

sf = Salesforce(
    instance_url='https://org.example.my.salesforce.com',
    session_id=access_token,
    proxies={'https': 'http://proxy.example:8080'},
)

Użyj rzeczywistej instancji Salesforce i tokenu dostępu. Wartość jest pośrednikiem HTTP dla wywołań HTTPS API. Dla dozwolonej publicznej trasy punktu końcowego Salesforce bez uwierzytelniania proxy adresu URL może dostarczyć wpis z listy proxy HTTP; token Salesforce pozostaje osobny. W przypadku logowania sterowanego przez konstruktor podaj mapowanie przy tworzeniu, aby pomocnik logowania otrzymał je przed uzyskaniem sesji.

W przypadku niestandardowej sesji skonfiguruj ją bezpośrednio:

import requests

session = requests.Session()
session.proxies.update({'https': 'http://proxy.example:8080'})
sf = Salesforce(
    instance_url=instance_url,
    session_id=access_token,
    session=session,
)

Normalne zachowanie środowiska Requests obiektu niestandardowego pozostaje aktywne. Utrzymuj tę trasę na ścieżce konstruktora używanej przez SDK; skonfigurowanie obok osobnego klienta nie wpływa na te wywołania.

Powiązane artykuły