آیا آدرس‌های IP خصوصی باید از پروکسی شما عبور کنند؟
پیش از دور زدن کل یک محدوده آدرس خصوصی، مشخص کنید مقصد خصوصی نزد کارخواه محلی است یا از پروکسی قابل دسترسی است.
آدرس خصوصی یک برچسب مکان نیست که بگوید «روی شبکه محلی همین لپ‌تاپ». می‌تواند به شبکه‌ای تعلق داشته باشد که فقط از پروکسی قابل دسترسی است.
پروکسی تأییدشده‌ای درون شبکه یک دفتر را تصور کنید. کارخواهش از آن می‌خواهد به 10.20.0.15 برسد. پروکسی مسیر لازم را دارد؛ کارخواه بیرون از آن شبکه ندارد. افزودن کل محدوده خصوصی به فهرست دور زدن کارخواه، تنها مسیری را حذف می‌کند که سرویس را قابل دسترسی کرده بود.
فضای آدرس خصوصی همچنین قابل استفاده مجدد است. همان آدرس عددی می‌تواند چیزی در شبکه خانگی کارخواه و چیزی کاملاً متفاوت در شبکه پروکسی را مشخص کند. بنابراین انتخاب مسیریابی مستقیم یا از طریق پروکسی می‌تواند بافت مقصد متفاوتی برگزیند، نه صرفاً مسیری سریع‌تر به همان ماشین.
اینترانت را از دید فراخوان تعریف کنید
پیش از افزودن استثنای محدوده، مشخص کنید برنامه کجا اجرا می‌شود، کدام شبکه باید مقصد را در بر بگیرد و کدام مؤلفه باید اتصال نهایی را باز کند. یک کانتینر، یک مرورگر راه دور و یک ابزار رومیزی می‌توانند پاسخ‌های متفاوتی داشته باشند.
از قاعده نام یا آدرس با دامنه محدود که با آن آرایش موردنظر سازگار است استفاده کنید. فهرست عمومی همه محدوده‌های خصوصی جایگزین سیاست شبکه نیست.
اگر مسیر مستقیم واقعاً موردنظر است، دسترسی معمول و مجوز دسترسی باید در آنجا وجود داشته باشد. اگر پروکسی موردنظر است، محدودیت‌های مقصد و مجوز آن را سر جای خود نگه دارید. آدرس خصوصی به‌تنهایی به هیچ‌یک از این دو پرسش پاسخ نمی‌دهد.