Czy prywatne adresy IP powinny omijać Twój proxy?
Zdecyduj, czy prywatny cel jest lokalny dla klienta, czy osiągalny przez proxy, zanim ominiesz cały zakres prywatnych adresów.
Prywatny adres nie jest etykietą lokalizacji mówiącą „w lokalnej sieci tego laptopa”. Może należeć do sieci osiągalnej tylko przez proxy.
Wyobraź sobie zatwierdzone proxy w sieci biurowej. Jego klient prosi je o dotarcie do 10.20.0.15. Proxy ma potrzebną trasę; klient poza tą siecią jej nie ma. Dodanie całego zakresu prywatnego do listy obejść klienta usuwa jedyną ścieżkę, która czyniła usługę osiągalną.
Przestrzeń adresów prywatnych jest również wielokrotnego użytku. Ten sam adres liczbowy może oznaczać coś w sieci domowej klienta i coś zupełnie innego w sieci proxy. Wybór trasowania bezpośredniego lub przez proxy może więc wybrać inny kontekst celu, a nie tylko szybszą ścieżkę do tej samej maszyny.
Zdefiniuj intranet z perspektywy wywołującego
Przed dodaniem wyjątku zakresu ustal, gdzie działa aplikacja, która sieć ma zawierać cel i który komponent ma otworzyć końcowe połączenie. Kontener, zdalna przeglądarka i narzędzie pulpitu mogą mieć różne odpowiedzi.
Użyj wąsko określonej reguły nazwy lub adresu pasującej do tego zamierzonego układu. Ogólna lista każdego zakresu prywatnego nie zastępuje polityki sieciowej.
Jeśli trasa bezpośrednia jest rzeczywiście zamierzona, musi tam istnieć zwykła osiągalność i uprawnienie dostępu. Jeśli zamierzone jest proxy, zachowaj jego ograniczenia celu i autoryzację. Sam prywatny adres nie odpowiada na żadne z tych pytań.