ਕੀ ਨਿੱਜੀ IP ਪਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਨੂੰ ਬਾਈਪਾਸ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ?
ਪੂਰੀ ਨਿੱਜੀ ਪਤਾ ਰੇਂਜ ਨੂੰ ਬਾਈਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਨਿੱਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕਲਾਇੰਟ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਤੋਂ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਪਤਾ ਉਹ ਥਾਂ ਦਾ ਲੇਬਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ “ਇਸ ਲੈਪਟਾਪ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ’ਤੇ”। ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਤੋਂ ਹੀ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹੋਵੇ।
ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਦਾ ਕਲਾਇੰਟ ਇਸ ਨੂੰ 10.20.0.15 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਕੋਲ ਲੋੜੀਂਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੈੱਟਵਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਕਲਾਇੰਟ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਪੂਰੀ ਨਿੱਜੀ ਰੇਂਜ ਨੂੰ ਕਲਾਇੰਟ ਦੀ ਬਾਈਪਾਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨਾ ਉਹ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਨਿੱਜੀ ਪਤਾ ਥਾਂ ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ ਯੋਗ ਵੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸੰਖਿਆਤਮਕ ਪਤਾ ਕਲਾਇੰਟ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ’ਤੇ ਕੁਝ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ’ਤੇ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਰਾਹੀਂ ਰੂਟਿੰਗ ਚੁਣਨਾ ਉਸੇ ਮਸ਼ੀਨ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵੱਖਰਾ ਮੰਜ਼ਿਲ ਸੰਦਰਭ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਇੰਟਰਾਨੈੱਟ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰੋ
ਰੇਂਜ ਅਪਵਾਦ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਛਾਣੋ ਕਿ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਕਿੱਥੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਹੜੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਵਿੱਚ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਹਿੱਸਾ ਅੰਤਿਮ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੰਟੇਨਰ, ਦੂਰਸਥ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਅਤੇ ਡੈਸਕਟਾਪ ਟੂਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਇੱਛਤ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਤੰਗ ਨਾਮ ਜਾਂ ਪਤਾ ਨਿਯਮ ਵਰਤੋ। ਹਰ ਨਿੱਜੀ ਰੇਂਜ ਦੀ ਆਮ ਸੂਚੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੀਤੀ ਦਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜੇ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਛਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆਮ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚ ਅਨੁਮਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਇੱਛਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਥਾਂ ’ਤੇ ਰੱਖੋ। ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਜੀ ਪਤਾ ਦੋਵਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।