ارائه اعتبارنامه‌های پراکسی بیرون از کد منبع Python
پرهیز از قرار دادن اعتبارنامه‌ها در کنترل نسخه را از پنهان کردن آن‌ها از فرایندی که باید به کارشان ببرد جدا کنید.
خواندن نشانی پراکسی از پیکربندی، گذرواژه را بیرون از فایل منبع نگه می‌دارد. این وقتی فایل به اشتراک گذاشته می‌شود یا در کنترل نسخه است سودمند است. اما اعتبارنامه را برای فرایندی که از آن استفاده می‌کند نامرئی نمی‌کند.
متغیر محیطی، پرسش تعاملی و مخزن راز مدیریت‌شده راه‌های متفاوتی برای تحویل مقدار فراهم می‌کنند. یکی را انتخاب کنید که با شیوهٔ اجرای اسکریپت سازگار باشد. سرویس زمان‌بندی‌شده نمی‌تواند به پرسش پاسخ دهد، در حالی که ابزاری که دستی اجرا می‌شود شاید به فایل گذرواژهٔ پایدار نیاز نداشته باشد.
پس از بارگذاری، راز را از عیب‌یابی‌های روزمره بیرون نگه دارید. چاپ یک دیکشنری کامل پراکسی می‌تواند سود حذف گذرواژه از اسکریپت را از بین ببرد. در عوض شناسهٔ امن حساب یا نقطهٔ پایانی را ثبت کنید.
اگر کسی که کد را اجرا می‌کند بر فرایند کنترل دارد، رمزگذاری گذرواژهٔ همراه در حالی که همهٔ چیزهای لازم برای رمزگشایی آن نیز همراه باشد، مرز قابل اعتمادی در برابر آن شخص ایجاد نمی‌کند. مجوزهای حساب و چرخهٔ عمر اعتبارنامه باید با این واقعیت همخوان باشد.
هدف را به دو پرسش تقسیم کنید: اعتبارنامه کجا ذخیره می‌شود، و چه کسی اجازه دارد از حساب پراکسی استفاده کند. تغییر پیکربندی می‌تواند پرسش نخست را حل کند بدون آنکه به‌طور خودکار دومی را تغییر دهد.