Pagbibigay ng Proxy Credentials sa Labas ng Python Source
Ihiwalay ang pag-iwas sa mga credential sa source control mula sa pagtatago ng mga credential sa prosesong dapat gumamit ng mga ito.
Ang pagbasa ng proxy URL mula sa configuration ay naglalayo ng password nito sa source file. Kapaki-pakinabang ito kapag ang file ay ibinabahagi o binibersyon. Hindi nito ginagawang di-nakikita ang credential sa prosesong gumagamit nito.
Ang environment variable, interactive na prompt, at pinamamahalaang imbakan ng sikreto ay nagbibigay ng magkaibang paraan upang ihatid ang halaga. Pumili ng umaangkop sa paraan ng pagtakbo ng script. Ang naka-iskedyul na serbisyo ay hindi makasasagot sa prompt, samantalang ang manu-manong tool ay maaaring hindi nangangailangan ng permanenteng password file.
Ilayo ang sikreto sa karaniwang diagnostics pagkatapos itong i-load. Ang pag-print ng buong proxies dictionary ay maaaring sumira sa benepisyo ng pagtanggal ng password sa script. Mag-log na lang ng ligtas na identifier ng account o endpoint.
Kung ang taong nagpapatakbo ng code ang kumokontrol sa proseso, ang pag-encrypt ng nakabundle na password habang kasama ring naka-bundle ang lahat ng kailangan upang i-decrypt ito ay hindi lumilikha ng maaasahang hangganan laban sa taong iyon. Ang mga pahintulot ng account at lifecycle ng credential ay dapat tumugma sa realidad na iyon.
Hatiin ang layunin sa dalawang tanong: saan nakaimbak ang credential, at sino ang pinapayagang gumamit ng proxy account. Ang pagbabago sa configuration ay matutugunan ang una nang hindi awtomatikong binabago ang pangalawa.