Dostarczanie poświadczeń proxy poza kodem źródłowym Pythona
Oddziel unikanie poświadczeń w systemie kontroli wersji od ukrywania ich przed procesem, który musi ich używać.
Odczyt adresu URL proxy z konfiguracji trzyma hasło poza plikiem źródłowym. Jest to przydatne, gdy plik jest udostępniany lub objęty kontrolą wersji. Nie czyni to jednak poświadczenia niewidocznym dla procesu, który go używa.
Zmienna środowiskowa, interaktywne zapytanie i zarządzany magazyn sekretów oferują różne sposoby dostarczenia wartości. Wybierz ten, który pasuje do sposobu uruchamiania skryptu. Zaplanowana usługa nie może odpowiedzieć na zapytanie, a narzędzie uruchamiane ręcznie może nie potrzebować trwałego pliku hasła.
Po wczytaniu trzymaj sekret poza rutynową diagnostyką. Wypisanie pełnego słownika proxy może zniweczyć korzyść z usunięcia hasła ze skryptu. Zamiast tego zapisuj bezpieczny identyfikator konta lub punktu końcowego.
Jeśli osoba uruchamiająca kod kontroluje proces, szyfrowanie dołączonego hasła wraz z dołączaniem wszystkiego, co potrzebne do jego odszyfrowania, nie tworzy wiarygodnej granicy wobec tej osoby. Uprawnienia konta i cykl życia poświadczeń muszą odpowiadać tej rzeczywistości.
Podziel cel na dwa pytania: gdzie przechowywane jest poświadczenie i komu wolno używać konta proxy. Zmiana konfiguracji może rozwiązać pierwsze bez automatycznej zmiany drugiego.