Ein URI kann hava username:password áðrenn verturin. Tað merkir ikki, at hvørt .NET API, sum tekur ímóti tí URI, koppar brúkaraupplýsingarnar í eitt autentiseringar-objekt.

Tá tú byggir WebProxy beinleiðis, ger tillutan av samstillingum greiniliga:

var proxy = new WebProxy("http://203.0.113.10:8080")
{
    Credentials = new NetworkCredential(proxyUser, proxyPassword)
};

Endpoint- og kontovariablarnir eru dømisligir. Hetta heldur málstaðarsetrinum, proxy-setrinum og proxy-kontuni hvør sær.

Um eitt inngangssnið veitir eina URL við samstillingum, greina so brúkaraupplýsingarnar við vilja. Varðveit eitt loyniorð við kolonum við at býta bert við samstillingar-skiltáið, og avkodaðu kodaðu partarnar í rætta stig. Forða tær frá at prenta uppruna-URL-ina, meðan tú greinar tann parserin.

Ein proxy-URL, sum virkar sum umhvørvisstilling, kann bera seg øðrvísi, tá hon verður latin einum øðrum konstruktøri. Uppsetan av umhvørvisproxy hevur sína egnu greiningarlógik; tað er ikki eitt lyfti um, at hvør konstruktør brúkar somu feltini.

At enda set tann uppsetta proxy-objektin á handlerin, sum útferðir fyrispurningin. Rættu samstillingarnar á einum óbrúktum WebProxy kunnu ikki ávirka sambandið.

Skyldar greinar