Старите одговори препорачуваат дополнителен SOCKS обработувач бидејќи целат на постар .NET мрежен стек. Современ поддржан .NET HTTP стек може да ги користи документираните SOCKS прокси URI шеми.

var handler = new HttpClientHandler
{
    Proxy = new WebProxy("socks5://203.0.113.10:1080"),
    UseProxy = true
};
using var client = new HttpClient(handler);

Крајната точка е само илустративна. Списокот на SOCKS5 прокси сервери нуди јавни кандидати за овој socks5 WebProxy URI; користете ја верзијата што ја поддржува вистинскиот обработувач. Проверете ја целната рамка, времето на извршување, платформата и вистинскиот обработувач што го користи апликацијата пред да го примените овој пример на постар .NET Framework процес.

Тековната документација на Microsoft за прокси ги наведува socks4, socks4a и socks5. Тие имиња го опишуваат однесувањето на протоколот. Само број на порта не ја избира верзијата на SOCKS, а пишувањето socks5h на curl не е универзална URI шема што ја прифаќа секој клиент.

За автентифицирана SOCKS5 услуга, конфигурирајте ги акредитивите според интерфејсот што го поддржува обработувачот. SOCKS4 и SOCKS4a не обезбедуваат ист механизам за автентикација со лозинка.

URL-то на дестинацијата останува непроменето. HTTPS барањето сè уште воспоставува и проверува TLS на дестинацијата низ прокси патеката; додавањето SOCKS не е причина да се оневозможи таа проверка.

Поврзани статии