DNF-proxystandardar og overstyringar per depot

Ein kommando med namnet yum oppgir ikkje kva proxykonfigurasjon han les. Eldre yum, DNF og DNF5 har ulike implementasjonsdetaljar; identifiser først den installerte pakkehandsamaren i staden for å kopiere konfigurasjonsstien til ein gammal distribusjon.

For DNF flettar du proxyinnstillinga inn i den aktive hovudkonfigurasjonen:

[main]
proxy=http://proxy.example:8080

Hald på den eksisterande fila og bruk eit tilgjengeleg endepunkt; for tillatne ruter til offentlege depot, vel ein HTTP-kandidat frå HTTP-proxylista. Ein localhost-proxy krev ein høveleg lyttar i same nettverksmiljø.

DNF-referansen dokumenterer proxy_username, proxy_password og proxy_auth_method skilt frå depotet sin påloggingsinformasjon. Eit depotpassord kan ikkje levera mellommannskontoen.

Depotseksjonar kan overstyre hovudproxien. Viss berre eitt depot avvik, undersøk den seksjonen først; når den eksplisitte proxien ikkje er sett, undersøk også gjeldande miljøinndata. Bruk DNF5-referansen for den generasjonen i staden for å anta at kvar tidlegare detalj blir ført vidare.

Hald rute-feil skild frå pakkeval. Å endre den førespurde pakka, slette alle metadata eller slå av signaturar kan ikkje få ein utilgjengeleg lyttar til å svare. Fastset den valde ruta og proxyautentiseringa før du handlar på ein seinare depot- eller pakkefeil.