Die JSON-objek lyk belowend: 'n proxies-kaart met 'n default-inskrywing en bykomende adresleutels. Dit is aanloklik om 'n registry-gasheernaam daar te plaas en te verwag dat versoeke aan daardie registry 'n ander proxy sal gebruik.

Daardie sleutels identifiseer Docker-daemons waarmee die kliënt verbind. Hulle identifiseer nie die webwerwe wat 'n houer sal aanvra nie.

Die Docker-kliëntkonfigurasie kan proxy-omgewingsveranderlikes aan nuwe houers verskaf en proxy-bouargumente aan nuwe boue. 'n Daemon-spesifieke inskrywing verander daardie verskafde konfigurasie vir die ooreenstemmende daemon-konteks.

Dit konfigureer nie die daemon se eie uitgaande proxyverbinding nie. Dit verander ook nie die houer se HTTP-kliënt in 'n PAC-evalueerder nie.

As jou taak is om 'n interne registry direk te hou terwyl die daemon ander dienste deur 'n proxy bereik, ondersoek die daemon se ondersteunde proxy- en omseilkonfigurasie. As die toepassing verskillende opstroom-proxies vir verskillende bestemmings nodig het, hoort daardie beleid in 'n gepaste kliënt- of deurstuur-reëling.

Voordat jy die kaart wysig, skryf neer watter adres die sleutel verteenwoordig en watter proses die mislukte versoek maak. Dieselfde gasheernaam kan in 'n daemon-verbinding, 'n registry-URL en 'n proxy-URL voorkom, maar dit is drie verskillende rolle.

Verwante artikels