La JSON-objekto aspektas promesplena: mapo proxies kun ero default kaj pliaj adresaj ŝlosiloj. Estas tentige meti registran gastonomon tie kaj atendi, ke petoj al tiu registro uzos alian prokseon.

Tiuj ŝlosiloj identigas la Docker-demono(j)n, al kiuj la kliento konektiĝas. Ili ne identigas la retejojn, kiujn ujo petos.

La agordo de la Docker-kliento povas doni prokseajn medivariablojn al novaj ujoj kaj prokseajn konstruargumentojn al novaj konstruoj. Demonospecifa ero ŝanĝas tiun donitan agordon por la responda demona kunteksto.

Ĝi ne agordas la propran eliran proksean konekton de la demono. Nek ĝi igas la HTTP-klienton de la ujo PAC-taksanto.

Se via tasko estas teni enan registron rekta dum la demono aliras aliajn servojn tra prokseo, ekzamenu la proksean kaj preterpasan agordon subtenatan de la demono. Se la aplikaĵo bezonas malsamajn suprajn prokseojn por malsamaj celoj, tiu politiko apartenas al taŭga klienta aŭ plusendiga aranĝo.

Antaŭ ol redakti la mapon, skribu, kiun adreson la ŝlosilo reprezentas kaj kiu procezo faras la malsukcesan peton. La sama gastonomo povas aperi en demona konekto, registra URL kaj proksea URL, sed tiuj estas tri malsamaj roloj.

Rilataj artikoloj