Η ρύθμιση proxy του npm δεν δρομολογεί ό,τι ξεκινά το npm start
Το npm ρυθμίζει τις δικές του μεταφορές πακέτων. Η εφαρμογή που ξεκινά από ένα script εξακολουθεί να χρειάζεται HTTP client που υποστηρίζει το επιθυμητό proxy εξόδου.
Το npm install λειτουργεί μέσω του proxy. Το npm start ξεκινά την εφαρμογή και το αίτημά της στο API πηγαίνει απευθείας. Το npm δεν έχει απαραίτητα ξεχάσει τη ρύθμιση.
Η πρώτη αίτηση έγινε από τον διαχειριστή πακέτων. Τη δεύτερη κάνει η εφαρμογή σας. Μια τιμή proxy στη διαμόρφωση του npm είναι δεδομένα για όσους τη διαβάζουν, όχι μια σήραγγα κάτω από κάθε θυγατρική διεργασία.
Εξετάστε τον HTTP client της εφαρμογής και τη διεπαφή proxy που υποστηρίζει. Μπορεί να διαβάζει τυπικές μεταβλητές περιβάλλοντος, να απαιτεί ρητό agent ή dispatcher, ή να χρησιμοποιεί άλλη τεκμηριωμένη ρύθμιση. Μην υποθέτετε ότι μια μεταβλητή σαν το npm_config_proxy αναγνωρίζεται αυτόματα.
Διαχωρίστε επίσης το proxy εξόδου από τη λειτουργία προώθησης API ενός διακομιστή ανάπτυξης. Μια ρύθμιση που προωθεί αιτήματα του προγράμματος περιήγησης από διακομιστή ανάπτυξης σε backend έχει άλλο ρόλο· δεν είναι αυτόματα η έξοδος δικτύου για κάθε αίτημα που κάνει η εφαρμογή σας.
Για μια χρήσιμη σύγκριση, ονομάστε το αίτημα που πετυχαίνει και τη διεργασία που κάνει το αίτημα που αποτυγχάνει. Έπειτα ρυθμίστε τη δεύτερη συνειδητά. Μια εφαρμογή που χρησιμοποιεί το fetch του Undici μπορεί να ακολουθήσει τη διαμόρφωση dispatcher ProxyAgent, με έκδοση πακέτου συμβατή με το runtime Node της. Η αλλαγή του endpoint registry του npm ή η επαναλαμβανόμενη επανεγκατάσταση της εφαρμογής δεν παρέχει από μόνη της αυτή τη διαδρομή που λείπει.