Ustawienie proxy w npm nie kieruje wszystkiego, co uruchamia npm start
npm konfiguruje własne transfery pakietów. Aplikacja uruchomiona przez skrypt nadal potrzebuje klienta HTTP obsługującego zamierzony proxy wychodzące.
npm install działa przez proxy. npm start uruchamia aplikację, a jej żądanie do API idzie bezpośrednio. npm niekoniecznie zapomniał o ustawieniu.
Pierwsze żądanie wykonał menedżer pakietów. Drugie wykonuje Twoja aplikacja. Wartość proxy w konfiguracji npm to dane dla odbiorców, którzy ją czytają, a nie tunel umieszczony pod każdym procesem potomnym.
Sprawdź klienta HTTP aplikacji i obsługiwany przez niego interfejs proxy. Może czytać standardowe zmienne środowiskowe, wymagać jawnego agenta lub dispatchera albo używać innego udokumentowanego ustawienia. Nie zakładaj, że zmienna podobna do npm_config_proxy jest rozpoznawana automatycznie.
Oddziel też proxy wychodzące od funkcji przekazywania API serwera deweloperskiego. Ustawienie, które przekazuje żądania przeglądarki z serwera deweloperskiego do backendu, ma inną rolę; nie jest automatycznie wyjściem sieciowym dla każdego żądania wykonywanego przez Twoją aplikację.
Dla użytecznego porównania wskaż żądanie, które się udaje, oraz proces wykonujący żądanie, które zawodzi. Następnie skonfiguruj ten drugi świadomie. Aplikacja korzystająca z fetch biblioteki Undici może postępować zgodnie ze konfiguracją dispatchera ProxyAgent, z wydaniem pakietu zgodnym z jej środowiskiem uruchomieniowym Node. Zmiana punktu końcowego registry w npm albo wielokrotne reinstalowanie aplikacji samo w sobie nie zapewnia tej brakującej trasy.