Przypisz dwa porty 3proxy do dwóch wychodzących adresów IP

Aby jawnie wybrać wychodzący adres IP, dwa stałe punkty końcowe proxy mogą być łatwiejsze do zrozumienia niż reguła rotacji. W 3proxy każda usługa może mieć wychodzący adres źródłowy.

Po dotychczasowych ustawieniach użytkownika, uwierzytelniania i kontroli dostępu fragment usługi może wyglądać tak:

socks -i127.0.0.1 -p1080 -e192.0.2.10
socks -i127.0.0.1 -p1081 -e192.0.2.11

Te nasłuchy SOCKS są tylko lokalne. Zastąp adresy z dokumentacji adresami przydzielonymi na serwerze. Zdalni klienci potrzebują zamierzonego prywatnego nasłuchu oraz odpowiedniej polityki sieciowej i uwierzytelniania, a nie przypadkowo otwartego nasłuchu z wildcardem.

Dokumentacja 3proxy odróżnia -i, adres widoczny dla klienta, od -e, wychodzącego źródła usługi. Program wybiera pierwszy lub drugi punkt końcowy; nie obiecuje to innego IP przy każdym żądaniu.

Zapisz, co oznacza każdy punkt końcowy

Na przykład port 1080 ma wychodzić przez adres A, a port 1081 przez adres B. Takie mapowanie ułatwia zbadanie zaskakującego zachowania niż nieudokumentowana pula.

Tożsamość na zewnątrz nadal zależy od sieci. Dostawca musi zezwolić na wybrane źródło, a trasa musi poprawnie zwracać ruch. Jeśli nadrzędny NAT przepisuje oba źródła na jeden publiczny adres IP, witryny widzą przetłumaczony adres.

Istniejące połączenie przeglądarki może też zachować wcześniejszą ścieżkę po zmianie konfiguracji. Najpierw ustal, że nowe połączenie użyło zamierzonego nasłuchu, a następnie śledź je do ostatniego wychodzącego przeskoku. Samo liczenie skonfigurowanych portów usług nie liczy odrębnych publicznych wyjść.