Antaŭ ol meti proksilan agordon en publikan deponejon
Apartigu proksilan finpunkton de proksilaj legitimiloj kaj klarigu, kial publikigo de la unua ne donas alirregadon.
Proksila gastigantnomo en agorda dosiero ne estas la sama aĵo kiel proksila pasvorto. Publikigi unu el ili meritas konscian decidon, sed la sekvoj malsamas.
Finpunkto diras al legantoj, kie servo eble atingeblas. URL kiel http://name:[email protected]:8080 ankaŭ donas al ili uzeblajn legitimilojn. Ĝi neniam devus esti traktata kiel sendanĝera nur ĉar ĝi aspektas kiel adreso.
Kaŝita adreso ne estas alirpolitiko
Privata proksilo bezonas regadojn taŭgajn por ĝiaj uzantoj: aŭtentikigo, permesitaj klientaj retoj kaj cellimoj. Teni la adreson ekster deponejo ne anstataŭas ilin. Publike atingebla servo eble estas trovebla sen ke iu legu vian agordon.
Male, publikigo de serva adreso ne pruvas, ke ĝi estas malfermita. Finpunkto povas ankoraŭ postuli legitimilojn aŭ esti atingebla nur el intencita reto. Ekzamenu la realan alirlimon anstataŭ supozi, ke sekreteco kaj aŭtentikigo signifas la saman aferon.
Por kunhavigeblaj ekzemploj, uzu dokumentajn gastigantnomojn kaj preterlasu sekretojn. Konservu privatajn agordojn en la establita mekanismo de sekretoj aŭ loka agordo de la projekto. Atentu generitajn dosierojn kaj kopiitajn diagnostikajn protokolojn, kiuj povas enhavi plenan URL-on kun legitimiloj.
Se legitimiloj estis elmontritaj, unue forigu ilian utilecon per revoko aŭ rotacio. Redakti la plej novan dosieron ne forigas kopiojn, antaŭajn commit-ojn aŭ kaŝmemoran enhavon. La gvidilo de GitHub pri sentemaj datumoj klarigas, kial purigi la historion estas aparta tasko.
Utila revizio kontrolas ambaŭ flankojn: kian aliron la publikigita informo donas, kaj ĉu la proksilo restas limigita eĉ kiam ĝia adreso estas konata.