Ĉe la Azure Core-generacio de NetworkManagementClient, provizu la prokso-maparon ĉe konstruado:

from azure.mgmt.network import NetworkManagementClient

network = NetworkManagementClient(
    credential,
    subscription_id,
    proxies={
        'http': 'http://proxy.example:8080',
        'https': 'http://proxy.example:8080',
    },
)

Konservu la ekzistantajn credential kaj subscription_id de la aplikaĵo. La ŝlosilo https elektas HTTPS-administrajn celojn; ĝia valoro http:// priskribas la interan aŭskultanton. Lasu la administran finpunkton kiel la realan Azure-servon. Adreso el la HTTP-proksa listo apartenas al la valoroj de la prokso-mapo, kiam vi elektas publikan HTTP-vojon.

Elektu la agordan fonton

La SDK ankaŭ subtenas HTTP_PROXY kaj HTTPS_PROXY en la proceza medio. Apliku ilin al la servo, la notlibra kerno aŭ la CI-laboranto, kiu uzas la klienton. La dokumentita opcio use_env_settings regas, ĉu aplikeblaj mediparametroj estas uzataj.

Ne miksuj ĉi tiun konstruan ŝablonon kun malnovaj ekzemploj de client.config.proxies.add: tiuj apartenas al la msrest-generacio.

Trovu la fiaskintan peton

Ĉi tiu mapo regas la administran pipon. Se la fiasko okazas dum akiro de tokeno, ekzamenu la subtenatan retan agordon de la identigila objekto; ĝi povas pasigi tiun peton tra sia propra transporto antaŭ ol administra alvoko estas sendita.

Rilataj artikoloj