Со Azure Core генерацијата на NetworkManagementClient, доставувајте ја прокси мапата при создавањето:

from azure.mgmt.network import NetworkManagementClient

network = NetworkManagementClient(
    credential,
    subscription_id,
    proxies={
        'http': 'http://proxy.example:8080',
        'https': 'http://proxy.example:8080',
    },
)

Задржете ги постоечките credential и subscription_id на апликацијата. Клучот https избира HTTPS управувачки одредишта; неговата вредност http:// го опишува посредничкиот слушател. Оставете ја управувачката крајна точка како вистинската Azure услуга. Адреса од списокот на HTTP прокси припаѓа на вредностите на прокси мапата кога избирате јавна HTTP рута.

Изберете го изворот на конфигурација

SDK поддржува и HTTP_PROXY и HTTPS_PROXY во опкружувањето на процесот. Применете ги на услугата, јадрото на бележницата или CI работникот што го користи клиентот. Документираната опција use_env_settings контролира дали се користат применливите поставки на опкружувањето.

Не мешајте ја оваа шема на создавање со стари примери на client.config.proxies.add: тие припаѓаат на msrest генерацијата.

Лоцирајте го неуспешното барање

Оваа мапа го контролира управувачкиот тек. Ако грешката се појави при добивање токен, прегледајте ја поддржаната мрежна конфигурација на објектот на акредитивот; тој може да го пренесе тоа барање преку сопствениот транспорт пред да биде испратен управувачки повик.

Поврзани статии