Coa xeración Azure Core de NetworkManagementClient, forneza o mapa de proxy na construción:

from azure.mgmt.network import NetworkManagementClient

network = NetworkManagementClient(
    credential,
    subscription_id,
    proxies={
        'http': 'http://proxy.example:8080',
        'https': 'http://proxy.example:8080',
    },
)

Manteña o credential e o subscription_id existentes da aplicación. A clave https selecciona destinos de xestión HTTPS; o seu valor http:// describe o receptor intermedio. Deixe o punto final de xestión como o servizo real de Azure. Un enderezo da lista de proxy HTTP pertence aos valores do mapa de proxy cando escolle unha ruta HTTP pública.

Escolla a orixe de configuración

O SDK tamén admite HTTP_PROXY e HTTPS_PROXY na contorna do proceso. Aplíqueos ao servizo, ao núcleo do caderno ou ao traballador de CI que usa o cliente. A opción documentada use_env_settings controla se se usan os axustes de contorna aplicables.

Non mesture este patrón de construción con exemplos antigos de client.config.proxies.add: eses pertencen á xeración msrest.

Localice a solicitude fallida

Este mapa controla a canalización de xestión. Se o fallo ocorre ao obter un token, examine a configuración de rede admitida do obxecto de credencial; pode facer pasar esa solicitude polo seu propio transporte antes de que se envía unha chamada de xestión.

Artigos relacionados