Το αρχείο proxy σας είναι μια δεξαμενή, όχι πίνακας δρομολόγησης Requests

Μετατρέψτε μια καταχώριση πιστοποιημένης λίστας proxy σε επιλεγμένο τελικό σημείο χωρίς να χρησιμοποιείτε διευθύνσεις proxy ως κλειδιά δρομολόγησης προορισμού.

Επιλέξτε ένα proxy από το αρχείο και έπειτα χτίστε τον χάρτη διαδρομών για το αίτημα προς τον ιστότοπο. Μια δεξαμενή υποψήφιων τελικών σημείων δεν είναι από μόνη της λεξικό δρομολόγησης του Requests.

  1. Αναλύστε την καταχώριση σύμφωνα με καθορισμένη μορφή. Μια ανεπίσημη γραμμή IP:port:user:password είναι διφορούμενη όταν οι διευθύνσεις IPv6 ή τα διαπιστευτήρια περιέχουν άνω κάτω τελείες. Για κεντρικό υπολογιστή IPv4, αριθμητική θύρα και όνομα χρήστη χωρίς άνω κάτω τελεία, ένας περιορισμένος διαχωρισμός μπορεί να αφήσει το υπόλοιπο κείμενο ως κωδικό πρόσβασης. Χρησιμοποιήστε ξεχωριστά δομημένα πεδία όταν αυτοί οι περιορισμοί δεν ταιριάζουν.
  2. Επιλέξτε το τελικό σημείο για αυτή τη λειτουργία. Διατηρήστε το πραγματικό του πρωτόκολλο και κωδικοποιήστε τα συστατικά των διαπιστευτηρίων όταν χτίζετε το URL του. Κρατήστε αυτή την τιμή που φέρει μυστικό έξω από τα συνηθισμένα αρχεία καταγραφής.
  3. Αντιστοιχίστε τα σχήματα προορισμού σε αυτό το επιλεγμένο URL. Για ένα επιλεγμένο proxy HTTP, ο χάρτης μπορεί να είναι έτσι:
routes = {
    'http': selected_proxy_url,
    'https': selected_proxy_url,
}

Τα κλειδιά http και https επιλέγουν σχήματα προορισμού. Ένα κλειδί όπως το http://203.0.113.10 επιλέγει αντ' αυτού αιτήματα προς αυτόν ακριβώς τον κεντρικό υπολογιστή προορισμού· δεν επισημαίνει το proxy σε αυτή τη διεύθυνση. Η χρήση κάθε IP proxy ως κλειδιού μπορεί να αφήσει έναν άσχετο ιστότοπο χωρίς τη διαδρομή που προοριζόταν.

Αναλύστε τη δεξαμενή μία φορά, επιλέξτε τελικό σημείο και δημιουργήστε την αντιστοίχιση για την κλήση του πελάτη. Το να κρατάτε αυτά τα βήματα ξεχωριστά σας επιτρέπει να αλλάξετε την πολιτική επιλογής χωρίς να αλλάξετε τι σημαίνουν τα κλειδιά δρομολόγησης του Requests.

Σχετικά άρθρα