Proxyfila di er ein pool, ikkje ein rutingtabell for Requests

Vel éin proxy frå fila, og bygg deretter rutekartet for nettstadførespurnaden. Ein pool med moglege endepunkt er ikkje i seg sjølv ei rutingordbok for Requests.

1. Tolk posten etter eit definert format. Ei uformell IP:port:user:password-linje er tvitydig når IPv6-adresser eller påloggingsinformasjon inneheld kolon. For ein IPv4-vert, numerisk port og brukarnamn utan kolon kan ein avgrensa deling la resten av teksten bli passord. Bruk separate strukturerte felt når desse avgrensingane ikkje passar.
2. Vel endepunktet for denne handlinga. Hald på den faktiske protokollen og kod delane av påloggingsinformasjonen når du byggjer URL-en. Hald den hemmelegheitsberande verdien utanfor vanlege loggar.
3. Knyt destinasjonsskjema til den valde URL-en. For éin vald HTTP-proxy kan kartet sjå slik ut:

routes = {
    'http': selected_proxy_url,
    'https': selected_proxy_url,
}

Nøklane http og https vel destinasjonsskjema. Ein nøkkel som http://203.0.113.10 vel i staden førespurnader til nøyaktig den destinasjonsverten; han merkar ikkje proxyen på den adressa. Bruk av kvar proxy-IP som nøkkel kan la ein uvedkommande nettstad stå utan den tiltenkte ruta.

Tolk poolen éin gong, vel eit endepunkt og lag tilordninga for klientkallet. Når du held desse trinna åtskilde, kan du endre utvalspolicyen utan å endre kva rutingnøklane til Requests tyder.