Ένας αυτο-φιλοξενούμενος πράκτορας Azure Pipelines μπορεί να κρατά κανόνες παράκαμψης διαμεσολαβητή σε ένα αρχείο .proxybypass στον ριζικό του κατάλογο. Κάθε γραμμή είναι μια κανονική έκφραση ECMAScript που αντιστοιχίζεται με ένα URL.

Για παράδειγμα, ένας κανόνας για έναν εσωτερικό κεντρικό υπολογιστή ροής μπορεί να μοιάζει έτσι:

^https?://packages[.]internal[.]example(?::[0-9]+)?(?:/|$)

Η έκφραση αντιστοιχίζει URL HTTP ή HTTPS για αυτόν τον κεντρικό υπολογιστή, με προαιρετική αριθμητική θύρα. Το όριο μετά το όνομα υπολογιστή αποτρέπει την αντιστοίχιση και μεγαλύτερου ονόματος, όπως packages.internal.example.other-domain.

Αυτό είναι το αρχείο της εγκατάστασης του πράκτορα, όχι ένα αρχείο που τοποθετείται αυθαίρετα στο αντίγραφο του πηγαίου κώδικα. Η σύνταξή του διαφέρει επίσης από μια τιμή NO_PROXY χωρισμένη με κόμματα. Η αντιγραφή ενός μπαλαντέρ κελύφους όπως *.internal.example σε πεδίο κανονικής έκφρασης δεν διατηρεί την ίδια σημασία.

Στη συνέχεια εντοπίστε ποιος κατεβάζει το πακέτο

Οι ενσωματωμένες λειτουργίες πηγών και τεχνητών αντικειμένων του πράκτορα χρησιμοποιούν τη διαμόρφωση διαμεσολαβητή του. Οι εργασίες μπορούν να ανακτούν τις εκτεθειμένες πληροφορίες διαμεσολαβητή μέσω της βιβλιοθήκης εργασιών και να τις εφαρμόζουν στους δικούς τους πελάτες HTTP.

Μια εργασία που καλεί εξωτερική διεργασία NuGet, dotnet ή curl εισάγει έναν ακόμη καταναλωτή. Επιβεβαιώστε πώς αυτή η εργασία παρέχει ρυθμίσεις διαμεσολαβητή και παράκαμψης στο εργαλείο. Ένας σωστός κανόνας πράκτορα δεν αποδεικνύει ότι κάθε ανεξάρτητος πελάτης πακέτων τον έχει διαβάσει.

Διατηρήστε το URL της εσωτερικής ροής στο διαγνωστικό αρχείο, μαζί με το σχήμα και τη θύρα. Δοκιμάστε τον κανόνα στο URL με το οποίο γίνεται η επικοινωνία και έπειτα εξετάστε τη διαμόρφωση εργασίας ή πελάτη που ευθύνεται για αυτό το αίτημα.

Σχετικά άρθρα