Samodzielnie hostowany agent Azure Pipelines może przechowywać reguły omijania proxy w pliku .proxybypass w swoim katalogu głównym. Każdy wiersz to wyrażenie regularne ECMAScript porównywane z adresem URL.

Na przykład reguła dla jednego wewnętrznego hosta kanału może wyglądać tak:

^https?://packages[.]internal[.]example(?::[0-9]+)?(?:/|$)

Wyrażenie pasuje do adresów HTTP lub HTTPS tego hosta, z opcjonalnym portem numerycznym. Granica po nazwie hosta zapobiega dopasowaniu dłuższej nazwy, takiej jak packages.internal.example.other-domain.

To plik instalacji agenta, a nie plik umieszczony dowolnie w kopii roboczej kodu źródłowego. Jego składnia różni się też od wartości NO_PROXY rozdzielanej przecinkami. Skopiowanie symbolu wieloznacznego powłoki, takiego jak *.internal.example, do pola wyrażenia regularnego nie zachowuje tego samego znaczenia.

Następnie ustal, kto pobiera pakiet

Wbudowane operacje agenta na źródłach i artefaktach używają jego konfiguracji proxy. Zadania mogą pobierać ujawnione informacje o proxy przez bibliotekę zadań i stosować je we własnych klientach HTTP.

Zadanie wywołujące zewnętrzny proces NuGet, dotnet lub curl wprowadza kolejnego odbiorcę. Sprawdź, jak to zadanie przekazuje narzędziu ustawienia proxy i omijania. Poprawna reguła agenta nie dowodzi, że odczytał ją każdy niezależny klient pakietów.

Zachowaj adres URL wewnętrznego kanału w zapisie diagnostycznym, wraz ze schematem i portem. Przetestuj regułę na adresie, z którym nawiązywane jest połączenie, a następnie sprawdź konfigurację zadania lub klienta odpowiedzialnego za to żądanie.

Powiązane artykuły