Azure Pipelines գործակալի .proxybypass URL-կաղապարները

Ինքնուրույն հյուրընկալվող Azure Pipelines գործակալը կարող է փոխանորդի շրջանցման կանոններ պահել իր արմատային թղթապանակի .proxybypass ֆայլում։ Յուրաքանչյուր տող ECMAScript կանոնավոր արտահայտություն է, որը համեմատվում է URL-ի հետ։

Օրինակ՝ մեկ ներքին հոսքի հոսթի կանոնը կարող է այսպիսի տեսք ունենալ․

^https?://packages[.]internal[.]example(?::[0-9]+)?(?:/|$)

Արտահայտությունը համընկնում է այդ հոսթի HTTP կամ HTTPS URL-ների հետ՝ կամընտիր թվային պորտով։ Հոսթի անունից հետո սահմանը խոչընդոտում է նաև ավելի երկար անվան՝ օրինակ packages.internal.example.other-domain-ի համընկնմանը։

Սա գործակալի տեղադրման ֆայլն է, ոչ թե սկզբնաղբյուրի աշխատանքային պատճենում կամայականորեն տեղադրված ֆայլ։ Դրա շարահյուսությունը տարբերվում է նաև ստորակետերով բաժանված NO_PROXY արժեքից։ *.internal.example-ի նման shell նիշի պատճենումը կանոնավոր արտահայտության դաշտում չի պահպանում նույն իմաստը։

Այնուհետև պարզեք, թե ով է ներբեռնում փաթեթը

Գործակալի ներկառուցված աղբյուրի և արտեֆակտի գործողությունները օգտագործում են իր փոխանորդի կարգավորումը։ Առաջադրանքները կարող են ստանալ բացահայտված փոխանորդի տեղեկատվությունը առաջադրանքների գրադարանի միջոցով և կիրառել այն իրենց HTTP հաճախորդների վրա։

Արտաքին NuGet, dotnet կամ curl գործընթաց կանչող առաջադրանքը ներմուծում է ևս մեկ սպառող։ Հաստատեք, թե ինչպես է այդ առաջադրանքը գործիքին տրամադրում փոխանորդի և շրջանցման կարգավորումները։ Ճիշտ գործակալի կանոնը չի ապացուցում, որ յուրաքանչյուր անկախ փաթեթի հաճախորդ այն կարդացել է։

Պահեք ներքին հոսքի URL-ը ախտորոշման գրառման մեջ՝ ներառյալ սխեման և պորտը։ Փորձարկեք կանոնը այն URL-ի վրա, որի հետ կապ է հաստատվում, ապա ուսումնասիրեք այդ հարցման համար պատասխանատու առաջադրանքի կամ հաճախորդի կարգավորումը։