Proxy dəyişənlərini GNU Make reseptlərinə ixrac edin

make yükləyicini işlədir; yükləyici proxy-dən necə istifadə ediləcəyini özü seçir. GNU make üçün dəyişənləri Makefile səviyyəsində ixrac edin ki, hər uyğun resept onları alsın:

export http_proxy := http://proxy.example:8080
export https_proxy := http://proxy.example:8080

fetch:
	curl --fail --output package.tar.gz https://downloads.example/package.tar.gz

Resept sətri tab ilə başlayır. export direktivləri make-in sintaksisinə aiddir və dəyərləri əmrlərin mühitinə ötürür.

Bir resept sətrindəki shell export adətən növbəti sətrə qədər itir, çünki GNU make hər sətir üçün ayrıca shell çağırır. Bir əmr üçün bunun əvəzinə shell təyinatını birbaşa həmin əmrlə birlikdə istifadə edin:

fetch:
	http_proxy=http://proxy.example:8080 https_proxy=http://proxy.example:8080 curl --fail https://downloads.example/package.tar.gz

Yükləyicinin sənədləşdirilmiş dəyişən adlarını və proxy protokolunu istifadə edin. Quraşdırma ictimai HTTP son nöqtəsindən istifadə edə bilirsə, həmin mühit dəyərləri üçün HTTP proxy siyahısından namizəd seçin. Bu dəyişənləri nəzərə almayan icra faylının öz proxy seçimi lazımdır. Etibarnamələr Makefile-a yazılmaqdansa, quraşdırma mühiti vasitəsilə verilməlidir.

Bu ixraclar törəmə əmrlərə təsir edir. Onlar make çıxdıqdan sonra valideyn terminalın mühitini dəyişmir.